वेग, बेफिकीरपणा आणि जीवाची किंमत.

 वेग, बेफिकीरपणा आणि जीवाची किंमत.

सार्वजनिक आयुष्यात आपण नियम, शिस्त आणि जबाबदारी यांवर बरेच बोलतो; परंतु रस्त्यावर उतरल्यानंतर हीच मूल्ये का हरवतात, हा प्रश्न सतत छळत राहतो. अलीकडच्या काळात वाढलेले अपघात हे केवळ आकडे नाहीत, तर आपल्या सामूहिक दुर्लक्षाचे जिवंत उदाहरण आहेत.वाहन चालवताना घाई, वेग आणि क्षणिक असावधानता — या गोष्टी आता इतक्या सामान्य झाल्या आहेत की त्यांचे परिणाम मात्र असामान्यपणे गंभीर ठरू लागले आहेत. एका क्षणाची चूक एखाद्या जीवावर बेतते आणि त्या एका चुकीमुळे अनेकांचे आयुष्य कायमचे बदलून जाते. अपघातात केवळ व्यक्ती जखमी होत नाही, तर त्यामागे असलेल्या कुटुंबाचे विश्व हादरते.रस्ते हे केवळ प्रवासाचे साधन नाहीत; ते सामाजिक शिस्तीचे प्रतिबिंब आहेत. वाहतूक नियम हे केवळ कायद्याचे बंधन म्हणून नव्हे, तर जीवन सुरक्षित ठेवणारी आवश्यक चौकट म्हणून पाहिले जाणे गरजेचे आहे. हेल्मेट, सीटबेल्ट, वेगमर्यादा किंवा सिग्नल — या प्रत्येक नियमामागे एक स्पष्ट उद्देश आहे, आणि तो म्हणजे मानवी जीवाचे रक्षण.प्रश्न प्रशासनाच्या अंमलबजावणीपुरता मर्यादित नाही; तो प्रत्येकाच्या वैयक्तिक जबाबदारीचा आहे. स्वतःसाठी, कुटुंबासाठी आणि इतरांच्या सुरक्षिततेसाठी जागरूक राहणे हीच खरी नागरी जाणीव ठरते.थोडा संयम, थोडी शिस्त आणि थोडी जागरूकता — इतक्यानेच अनेक अपघात टाळता येऊ शकतात. शेवटी, वेग काही क्षण वाचवतो; परंतु सावधपणा आयुष्य वाचवतो.

जपून चालणे ही सवय नसून, ती प्रत्येकाची जबाबदारी आहे.

चला, 

थोडंसं सावध होऊया… वाहन चालवताना नियम काटेकोरपणे पाळूया.

                                       रेखा शशिकांत धुळप

                                    महिला महाविद्यालय, कराड